SRT Simply The Best Proudly Presents
My Sister's Keeper
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Suurtje
Toen ik een kind was, zei mijn moeder tegen mij...
dat ik een klein stukje blauwe lucht was, die op deze wereld kwam...
omdat zij en papa zoveel van mij hielden.
Alleen later realiseerde ik mij, dat dit niet helemaal waar was.
Die baby's zijn toevalligheden.
Ik bedoel, daar in de ruimte vliegen die zielen in het rond...
op zoek naar een lichaam om in over te gaan.
Hier op aarde hebben twee mensen dan seks of zoiets...
en dan, bam, toeval.
Natuurlijk hoor je al die verhalen...
hoe iedereen die perfecte families heeft gepland.
Maar de waarheid is dat de meeste baby's...
producten zijn van dronken avonden, en gebrek aan voorzorgsmiddelen.
Ze zijn ongelukken.
Alleen mensen die moeite hebben om een baby te krijgen, die plannen het.
Ik aan de andere kant, ben geen ongeluk.
Ik was ontworpen.
Geboren om een speciale reden.
Een wetenschapper, die mijn moeders eitjes nam, en mijn vaders sperma...
en daar een specifieke combinatie van genen van maakte.
Dat deed hij om mijn zusters leven te redden.
Soms vraag ik mij af, wat er gebeurt zou zijn als Kate gezond was geweest.
Dan zou ik waarschijnlijk nog in de hemel zijn of zoiets...
wachtend om met een lichaam hier op aarde verbonden te worden.
Maar toeval of niet, ik ben hier.
Wat kan ik voor je doen?
14 karaat goud, bijna nooit gedragen.
Dat is mijn zuster Kate. Zij gaat dood.
Montana? Ik begrijp het niet.
Het lijkt op een heleboel niets. - Het is een heleboel niets.
Alleen jij en de grote oude lucht. - Waarom vind jij dat dan leuk?
Dat weet ik niet, ik hou ervan om aan dingen te denken.
Zoals weidse open ruimtes.
Trouwens, daar ben ik nog nooit geweest.
Dat is mijn moeder en tante Kelly die het diner bereiden.
Sinds mijn zuster ziek is geworden zijn de dingen veranderd.
Tante Kelly werkt alleen nog maar parttime...
en mijn moeder werkt niet meer als advocaat.
Haar leven draait nu om Kate in leven te houden.
Koken en schoonmaken, alles gestoomd, organisch en bacterievrij.
Welterusten. - Welterusten.
Ik denk dat je kunt zeggen dat wij niet helemaal goed functioneren.
Maar iedereen houdt van elkaar, en wij doen het zo goed mogelijk.
Verkeerde woord. - Maar hun taal?
Leuk shirt, zus. - Mooi, hé?
Mama, wil je onze routine zien? - Welke routine?
Kom op, Anna.
Wat is jouw sterrenbeeld? - Kanker.
Heb jij kanker? - Nee, ik ben een leeuw, maar ik heb kanker.
Leuk. Zijn dit jouw kinderen?
Ja. De vraag is alleen, of ze van jou zijn.
Kun je dat geloven? Lieverd, waar is jouw ketting?
Die wilde ik vandaag niet om.
Eet, Kate. - Ik ben aan het eten.
Is het niet lekker? - Het is heel lekker, mama.
Ik vind het heerlijk.
Er is nog ijs in de vriezer als je wilt.
Ik heb het gekocht. - Je hebt geen honger, of wel?
Ik denk dat ze wat frisse lucht nodig heeft. - Misschien zou jij dat eens moeten doen.
Misschien doe ik dat straks wel.
Nee.
Waar ga je naar toe? - Toilet, wil je meegaan?
Wil je straks wat frisse lucht?
Als je een ziek kind hebt, ben je daar constant mee bezig.
We genoten nog steeds als familie van het alledaagse geluk.
Een groot huis, geweldige kinderen, mooie vrouw.
Maar onder de buitenkant zijn er barsten.
Boosheid.
Verbintenissen die de funderingen van onze levens bedreigen.
Zoals op elk moment onze wereld zou kunnen instorten.
Ik weet niet wanneer het begonnen is, ik denk om elf uur.
Het was 39,5ºC.
Wat is er? - Jouw zuster is ziek.
Ze heeft de hele nacht al koorts.
Ben je klaar? Kom op.
Weet je zeker dat je dit wil doen?
Je weet toch dat je gek bent?
Ik ben zo terug. - Ik wacht op je.
Toen Anna Fitzgerald de eerste keer mijn kantoor inkwam...
dacht ik dat ze padvinders koekjes zou verkopen.
Dank u.
Mijn God, u bent het echt. - Ik ben het echt.
Campbell Alexander, 90% kans op succes.
91% - Wat kan ik voor u doen?
Je hebt mijn reclame gezien.
Allemaal. Daarom ben ik hier.
Niet aanraken, alsjeblieft. Judge is een diensthond.
Wat voor dienst? - Ik heb een ijzeren long...
en Judge helpt mij om uit de buurt van magneten te blijven.
Ga als alsjeblieft zitten.
Hoe heet jij? - Anna Fitzgerald.
Wat kan ik voor jou doen, Anna?
Dat is zo cool.
Ik wil mijn ouders aanklagen, voor het recht op mijn eigen lichaam.
Zou je dat nog eens willen herhalen?
Ik wil mijn ouders aanklagen voor het recht op mijn eigen lichaam.
Mijn zuster heeft leukemie. Ze proberen mij te dwingen haar lichaamsdelen van mij te geven.
Jij zou haar een nier moeten geven?
Haar nieren werken al maanden niet meer.
Niemand kan je dwingen tot doneren als je dat niet wilt.
Dat denken ze wel.
Ik ben onder de achttien zij zijn mijn wettige voogden.
Dat kunnen ze niet doen. - Dat moet u hen vertellen.
dit doen ze mij mijn hele leven al aan!
Ik zou niet eens geboren zijn als Kate niet ziek was.
Ik ben 'een ontwerp baby'.
Ik ben 'in vitro' gemaakt, als reserveonderdelen voor Kate.
Maak je een grapje?
Dat kind loog niet.
De dokters hebben sinds haar geboorte al dingen van haar weggehaald.
Bloed uit de navelstreng als baby, bloedtransfusies van witte cellen...
beenmerg, lymfecellen, injecties om meer stamcellen toe te voegen.
En die hebben ze toen ook genomen.
Maar het was nooit genoeg.
Je weet toch wat er gebeurt als jij je zuster jouw nier niet geeft?
Ja, dan gaat ze dood.
Ik heb hier iets meer dan 700 dollar.
En ik weet dat dit niet genoeg is, maar...
dat is alles wat ik heb, en ik heb uw hulp nodig.
Alstublieft.
Weet je zeker dat je hier mee door wilt gaan?
Goed gedaan.
Je kunt het je nu moeilijk voorstellen...
maar er was een tijd, voordat dit alles gebeurde...
toen de kinderen gewoon kinderen waren...
en iedereen gelukkig was.
Hallo, lieverd.
Waar is jouw zuster?
Ze slaapt, ik heb haar gepord en alles.
Goedemorgen, liefje. Ben je wakker?
Hoe gaat het met je?
Wakker worden.
Bloedarmoede, hé? Dat kan toch niet bij kinderen van die leeftijd.
Het kan een virus zijn.
Ik moet wat bloed afnemen en een paar testen doen.
De witte cellen van Kate zijn veel lager dan normaal.
Wat betekent dat? - Dat weet ik niet.
Het kan een auto immuun gebrek zijn.
Het kan ook een fout van het laboratorium zijn.
Oncoloog?
Maar dat is kanker.
Mr en Mrs Fitzgerald?
Ik ben Ileana Farquad.
Ik heb naar Kate haar bloedcellen gekeken.
Zij heeft heel weinig witte bloedcellen.
Ze heeft ook 12% promyelocyten en 5% blastcellen.
Wat leukemie betekent.
Leukemie?
Kanker.
Alleen de beenmergtest moet nog bevestigd worden...
maar Kate kan, wat wij noemen, acute promyelocytic leukemie hebben.
Het spijt mij.
Ademhaling is normaal.
Dat ziekenhuis weet geen donder.
Weet je nog toen mijn chef terugkwam toen Jesse zijn linkerarm gebroken had?
Toen had hij gips om zijn rechter.
Ik laat haar niet doodgaan.
Dat weet je toch?
Dat doe ik niet.
We hoorden haar hoesten, maar ze wilde de deur niet opendoen...
dus jouw moeder heeft hem ingetrapt. - Ingetrapt?
Ze hebben hem nog niet gesproken. Ze heeft veel bloed verloren.
Ze moet meteen vloeistof toegediend krijgen, anders raakt ze in shock.
Haar leeftijd en vermoedelijk gewicht? - 15 en ongeveer 40 kilo.
Ze is allergisch voor penicilline. - 100 over 68.
Ambulance 11, we hebben een vijftienjarig meisje ongeveer 40 kg...
Help haar omhoog.
Niemand zegt iets...
maar omdat iedereen bij elkaar is, betekent dit dat het ernstig is.
Onze familie is een beetje afgesneden.
Papa's familie is rijk en houden afstand...
en die van mama's kant zijn gek.
Dus, behalve tante Kelly...
krijgen we bijna niemand te zien, behalve op vakanties en bij rampen.
Kate heeft weer leukemie. Het is niet meer in remissie.
Haar leukemiecellen laten een percentage zien van 23%.
Hoeveel is dan slecht? - Alles.
En chemotherapie dan?
Dat is een mogelijkheid, maar Kate lijkt dat niet zo goed aan te kunnen.
En haar kanker kan al te ver uitgezaaid zijn.
Dus u heeft meer beenmerg nodig?
Ja, maar de leukemie is Kate's grootste probleem niet.
Haar nieren functioneren niet meer.
Ze zijn ermee opgehouden.
Ze zijn verdwenen.
Niet hetzelfde? - Nee.
Wij zijn haar ouders, zou dat dan niet moeten?
Iedereen erft twee type chromosomen die HLH genen bevatten.
Helaas is er maar een kans van 1 op de 200...
dat de ouders 100% dezelfde HLH hebben.
En Jesse dan?
Ik ben bang van niet.
Het is mogelijk dat er een donor opduikt in het nationale beenmerg register.
Ik dacht dat u zei, dat transplanteren van een niet gerelateerde donor gevaarlijk is?
Dat klopt, maar de situatie van Kate is dringend...
en soms is dat alles wat we hebben.
Ik zou iets onoficieëels willen voorstellen.
Soms is een broer of zuster geen match, maar een ander is dat dan wel.
Heeft u overwogen om nog een kind te nemen?
Ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar...
maar bloed uit de navelstreng kan heel effectief zijn...
in de behandeling van patiënten met leukemie. Het is als een wonder.
Hoe weet u of het nieuwe kind een match zou zijn?
Daar kunnen we ons van verzekeren. - In een reageerbuis?
Ja, met implanteren en een genetische diagnose zal het een match van 100% zijn.
Een donor kind?
Het is niet voor iedereen.
En wettelijk gezien kan ik het niet eens officieel aanbevelen.
Maar bloed uit de navelstreng is van onschatbare waarde.
Dan moeten we het doen.
We moeten het proberen.
Dat was het...
verwekt in een schaal zouden ze een 'in vitro' kind krijgen.
Een perfecte match van chromosomen...
die de genetische redding van Kate zou zijn.
Er is iemand voor u.
Sara Fitzgerald?
Ja.
U bent gedagvaard.
Wat is dat?
'Petitie voor medische gelijkgesteldheid door...'
Wat betekent dat?
'De mogelijkheid om alle officiële medische beslissingen te maken onafhankelijk...
van haar ouders, niet gedwongen te worden tot medische behandelingen...
inclusief het doneren van haar nier. Anna, wat is dit. Komt dit van jou?
Ja, ik heb een advocaat.
Je doet ons een proces aan? Wat is er aan de hand?
Ik wil het niet meer doen, mama.
Je wilt het niet meer doen. En dat is het dan?
Nee.
Wat denk je? Ik ook niet, en Kate ook niet.
Maar we hebben geen keuze. - Ik heb dus wel een keuze.
Is dat zo? - Ja.
Dat is jouw zuster? Ben je dat vergeten? - Nee.
Weet je wat er met haar gebeurt als jij dit doet?
Geloof het of niet, mama, maar ik heb er zelfs over nagedacht.
Sara!
Ben jij gek geworden?
Wat dacht je wel niet?
Wat betekent dit dan? Ik begrijp het niet.
Fitzgerald!
Je vrouw heeft gebeld. Ze zei dat het belangrijk is. 112.
En dat zeg je mij nu pas? - Ik ben jouw secretaresse niet.
Verdomme, Gus!
Wat is er aan de hand?
Vergeet het feit dat de operatie gevaarlijk is...
of dat het pijn doet, of dat er iets met mij zou kunnen gebeuren.
Als ik nog maar één nier heb wat gebeurt er dan met mij?
Als ik die nou nodig heb?
Ik mag nooit meer aan sport doen, of cheerleader zijn...
en zwanger worden? - Je kunt niet drinken.
Als ik nu heel lang wil leven?
Lieverd, je zult heel lang leven.
Ja? Vertel mij dan eens...
als de transplantatie nu niet werkt? Wat dan?
Ze is jouw zusje. - Dat weet ik. Maar ik ben niet zo als jou.
Ik zie de andere kinderen. Wat zij doen. Ze gaan naar feestjes en naar het strand.
Waarom heb je dit niet eerder gezegd?
Wanneer dan, papa? Jij bent nooit thuis.
Je laat mij hier met haar. - Sorry?
Je hebt nooit iets moeten doen dat jij niet wilde.
Ik heb alles al gedaan, of niet?
We zouden stil zijn. Zij zou het woord krijgen, dan krijgt ze dat ook.
Ga door.
Weet je nog, dat de dokter zei, als ik die operatie zou doen...
dat ik dan de rest van mijn leven voorzichtig zou moeten zijn?
Maar ik wil niet voorzichtig zijn.
Wie wil er nou zo leven? Ik ben ook belangrijk.
Laat me gaan!
Mama is wat afgekoeld. Ze is helemaal van slag.
Ja, ik heb haar gehoord.
'Haal haar weg. Ik wil haar gezicht niet meer zien'.
Ik keek naar mijn dochter en vroeg mij af hoe het van daar tot hier gekomen is.
Vanaf het moment dat wij tot genetische bevruchting besloten...
veronderstel ik dat dit de eventuele uitkomst is.
Het is onze schuld. Wij zijn tegen de natuur ingegaan...
en dit was wat wij verdiend hadden.
Maar hadden wij haar echt te veel onder druk gezet?
Hebben wij haar gedwongen om haar zusje te helpen?
Al die kleine aanmoedigingen en beloningen, waren die echt?
Of wilden wij gewoon wat wij wilden?
Ze was zo klein toen dit allemaal begonnen was.
Wanneer is zij begonnen met haar eigen beslissingen te nemen?
Ik wil mijn papa. Ik wil mijn mama. Nee, alstublieft.
Ik denk dat het antwoord 'nu' is.
Wat bedoel je met 'ik weet het niet'?
Ze wil niet praten.
Misschien wil ze gewoon dat er rekening met haar gehouden wordt.
Haar het vertrouwen geven dat het haar beslissing is? Ik weet het niet.
Misschien is het niet gek.
Wil je dat zij het niet doet? - Dat zei ik niet.
Maar het is tegen haar wil. Dus hoe werkt dat?
Hou jij haar vast, of ik? - Doe niet zo dramatisch.
Neem jij haar enkels en ik haar pols? Ze is geen baby meer.
Ik weet het. - Wat dan?
Ik weet het niet. - Wil je haar laten verdoven?
Haar handboeien om doen? Zeggen dat we weer ijs gaan eten?
Omdat als we dat doen, zal zij, elke dag van de rest van haar leven...
naar ons kijken alsof wij haar gedwongen hebben, alsof wij haar gebruikt hebben.
En dan heeft ze gelijk. - In Godsnaam...
ik heb dit niet gedaan. Aan wiens kant sta jij?
Kant? Zijn er nu kanten?
Ze wil het niet doen.
Uw afspraak van 11 uur is er.
Die heb ik niet. - U kunt daar niet naar binnen gaan.
Mr Alexander, ik ben Sara Fitzgerald, de moeder van Anna.
Het is goed, Gloria. - Weet u dat zeker?
Ik vind het niet erg om de bewaking te bellen. - Nee, bedankt.
Wat kan ik voor u doen?
De legale leeftijd voor gelijkgesteldheid is 14 in de staat California.
Dat is de wet. Misschien wilt u dat bekijken.
Anna is 11, u bent drie jaar te vroeg.
Ik ben mij bewust van de wet, zij is een uitdaging.
Ze kan het niet, ze is te jong om dit zelf te doen.
Dat doe ik voor haar, als 'Guardian ad litem'.
Als een familie onafhankelijkheids agentschap?
Ik ben 15 jaar vrijwilliger bij de ACLU...
waardoor ik deze volmacht heb. Getekend door uw dochter.
Dit raakt kant nog wal. Het is zelfs niet eens legaal.
Anna wil het niet meer. Elf jaar oud of niet, ze heeft rechten.
En zolang zij hier bij blijft zal ik haar helpen.
Waarom? Wat is uw belang? Dit is geen zaak voor u.
Wat mijn belang is? Acht keer opgenomen in een ziekenhuis in 11 jaar.
Zes catherisaties. Twee keer beenmergen afgenomen, twee keer stamcellen gegeven.
Ze hielp haar zusje.
En dan de bijwerkingen nog, bloedingen, infecties, kneuzingen...
Filgrastim. Dat zijn toch hormomen?
Zoiets. - Geneesmiddelen tegen misselijkheid...
opiaten tegen de pijn, Ambien om te slapen...
niet echt de medicatie voor een mooie tiener.
Iedere procedure had zijn risico's en complicaties.
Anna begreep dat. Ze ging er mee akkoord.
Echt? - Ja.
Toen ze vijf was?
U bent echt erg goed.
Ik heb uw commercials gezien. Wie niet?
Ik dacht dat u altijd alleen op zoek was naar publiciteits stunten.
Maar u heeft echt talent.
U bracht mij zelfs in de waan dat u om Anna gaf.
Grappig, ik wilde hetzelfde tegen u zeggen.
Mrs Fitzgerald, heeft u ooit tegen uzelf gezegd...
misschien zit ik verkeerd, misschien ben ik te ver gegaan?
Ik zie u in de rechtszaal.
Je moet opstaan. Je bent al 2 weken niet uit dat bed geweest.
Ik ben moe. - Je kunt het doen.
Het is een mooie dag. - Nee.
Het is zonnig. Dat zal goed voor je zijn.
Ik ben te ziek. - Je bent niet te ziek.
Je gedraagt je depressief. En ik geef je geen anti depressiva...
daardoor word je alleen nog maar passiever.
Sta nu op! - Nee.
Lieverd, wil je zeggen wat er echt aan de hand is?
Ik ben moe. Begrijp je dat niet?
Ik ben ziek, ik ben moe en ik ben lelijk.
Durf niet te zeggen dat ik mooi ben want dat ben ik niet.
Ga nu niet zeggen dat iemand mij mooi zal vinden, want dat doen ze niet.
Ik ben een freak.
Kom hier. - Dit is het.
Mama?
Dit is het.
Ik weet dat ik nu dood zal gaan.
Ik denk dat ik dat altijd geweten heb.
Ik wist alleen nooit wanneer.
En ik heb er vrede mee...
echt.
Ik vind het niet erg dat de ziekte mij dood maakt.
Maar het maakt mijn familie ook kapot.
Terwijl iedereen zo bezorgd was om het tellen van mijn bloedlichaampjes...
hebben ze bijna niet gemerkt dat Jesse dyslectisch was.
Kijk eens. Zie je al die kinderen hier?
Ze hebben een voetbalteam en een zwembad in Olympische stijl.
Paarden. - Ze hebben paarden.
Een groot speelterrein. Kijk dat Tarzan touw dat in een rivier gaat.
Al die kinderen. Je zult het geweldig hebben.
Wat?
Kom op, je weet dat dit bijna net zo als een vakantie zal zijn.
Ik zal beter mijn best doen.
Daar gaat het niet om.
Kijk mij eens aan.
Soms zie je dingen die een beetje door de war zijn?
Daar is het speciaal, omdat ze daar leraren hebben...
die je laten zien, hoe je het uit de knoop kunt halen.
Ik kan dat niet doen.
Je gaat zo goed in rekenen worden.
Maar één jaar.
Tot jouw cijfers beter zijn.
Als je het niet leuk vindt, kom je meteen naar huis.
Het spijt mij, Jesse.
Het spijt mij dat ik alle aandacht kreeg terwijl jij die het meeste nodig had.
Sorry dat ik alle aandacht kreeg
Papa, ik weet dat ik jouw eerste liefde van je afgenomen heb.
Liefde
Ik hoop alleen dat je haar op een dag terugkrijgt.
Mama, je hebt alles voor mij opgegeven.
Jouw werk...
jouw huwelijk...
jouw hele leven.
Alleen om elke dag mijn gevechten te strijden.
Hij spijt mij dat jij niet gewonnen hebt.
Het spijt mij
En voor mijn kleine zusje, die altijd zo klein was...
Het spijt mij dat ik hen jou pijn heb laten doen.
Het spijt mij dat ik niet voor je gezorgd heb.
Het zou andersom moeten zijn geweest.
Ik heb iets voor je.
Ben ik dat?
Ik ben er nog niet klaar mee, maar...
Hooggerechtshof van Los Angeles
De Salvo? Ik dacht dat zij verlof had?
Dat was ze ook. Ze is terug.
Edelachtbare, Mrs Morangez is duidelijk bevreesd voor haar leven.
Op dit moment vragen wij het straatverbod te continueren.
Staan, alstublieft.
Mr Morangez, op bevel van deze rechtbank...
wordt het u niet langer toegestaan zich binnen 1 km...
van Mrs Morangez of van haar huis te bevinden.
Begrijpt u hoeveel 1 km is?
Rechter De Salvo was ingestort...
toen haar twaalfjarige dochter verongelukt was door een dronken automobilist.
Ze had zes maanden verlof genomen om het verdriet te verwerken.
En dit was de eerste keer dat ik haar weer in de rechtbank zag.
U gaat naar de gevangenis.
Volgende zaak, alstublieft. - Dank u, Edelachtbare.
48572.
Ik wil de raadslieden graag in mijn kantoor zien.
Goedemiddag. - Goedemiddag.
Hoe zit het met de hond?
Hij is een dienst hond, Edelachtbare.
Zorg dat hij zich gedraagt. Ik heb dit tapijt net laten reinigen.
Ja, mevrouw.
Goed je te zien, Sara. Ik wist niet dat jij nog praktijk uitoefende.
Dat was ik niet van plan, Edelachtbare, maar de aanklager is mijn dochter.
Waar gaat dit over, raadsman?
Het jongste kind van Mrs Fitzgerald wil medisch gelijkgesteld worden van haar ouders.
Alleen is er geen wettige definitie van medische gelijkgesteldheid...
tenminste niet in de staat California.
Dat is één van die nieuwe termen die Mr Alexander tevoorschijn heeft gehaald.
Ja, ik ben mij wel bewust van Mr Alexander's reputatie.
Hij heeft één keer God proberen aan te klagen in mijn rechtbank.
Aangeklaagd, Edelachtbare. Jerome Dylan tegen de Diocese van California.
En die heb ik gewonnen. - Dat herinner ik mij. Dus?
Dus Mr Alexander wil dat u de wet wijzigt.
Een elf jarige kan niet gelijkgesteld worden, niet wettelijk tenminste.
Mijn cliënt wil niet wettig gevrijwaard worden...
ze houdt nog steeds van haar ouders en ze wil nog steeds thuis wonen.
Ze wil alleen niet meer opengesneden worden.
Ja, ik heb de aanklacht gelezen. Wat wil u precies?
Beperkte beëindiging van de ouderlijke rechten.
Goed. Heel slim.
Heel creatief. Ik neem aan dat u een precedent heeft?
Parrener tegen Danforth.
Minderjarige Smith tegen Seibly. Agrelo tegen Florida.
Verdediging wil volledige vrijwaring?
Ja, vandaag, als dat mogelijk is.
Anna is te jong om alleen zo een grote beslissing te maken.
Ze begrijpt nog niet volledig wat ze wil Ze is 11 jaar.
Ze verandert iedere vijf minuten van gedachten.
U weet hoe jonge meisjes kunnen zijn.
Mijn God, het spijt mij zo.
Mr Alexander?
Het beste voor het kind, Edelachtbare.
Ik moet Anna zien. Is zij hier?
Ja, maar ik had echt gehoopt haar hier buiten te houden.
'Haar hier buiten te houden'?
U zei net dat uw dochter niet volledig begrijpt wat zij wil.
Als u vandaag een beslissing wilt, moet ik daar achter zien te komen.
Heeft u daar een probleem mee, raadsman? - Absoluut niet.
Laat haar alstublieft binnen komen.
Dank u, Edelachtbare.
Sara?
Het spijt mij erg van Kate.
Dank u.
Je kunt gaan zitten als je dat wil.
Wil je iets drinken?
Ik heb Seven Up...
Dr. Pepper of appelsap.
Seven Up, alstublieft. - Seven Up.
Dank u.
Je weet waarom je hier bent?
Ja. - Nogal eng, of niet?
Ik vind het alleen niet leuk dat iedereen kwaad op mij is.
Ik bedoel om de hele tijd voor jouw zusje te moeten zorgen.
Nee, dat vind ik niet erg. Dat vind ik leuk.
Kunnen jullie goed opschieten met elkaar? - Natuurlijk, ze is mijn zusje.
Die operaties, die moeten toch vreselijk zijn?
Nee, houd op!
Rustig, dit is een ziekenhuis, geen studentenclub.
Ik moet het urinemonster hebben. - Maar ik moet niet.
Drink wat. - Ik heb geen dorst.
Luister dame, ik wil niet dat je mij tegenspreekt.
Drink, drink niet, dat maakt mij niet uit. Maar je kunt het maar beter vullen.
Wat een trut. - Toch?
Ik vul het.
Lekker en warm. - Nee.
Klaar? - Helemaal gedaan.
Wacht even, het lijkt wat troebel. Ik denk dat ik het nog eens moet filteren.
Veel beter. Wat denkt u?
Jij bent walgelijk.
En jij ook.
Ik huil als een idioot.
Jij bent geen idioot.
Idioten zie ik iedere dag.
En jij komt nog niet eens in de buurt.
Alles goed? Waar dacht je aan?
Mag ik u iets vragen? - Ga je gang.
Hoe was dat toen zij stierf?
Dina?
Ja, ik bedoel, hoe voelde dat?
Het spijt mij.
Ik had niets moeten zeggen.
Soms denk ik dingen en dan zeg ik ze.
Kende jij Dina? - Nee.
Zij was ouder dan mij.
Ik heb haar op tv gezien, maar ik kende haar niet.
Ja, jij bent...
Het spijt mij heel erg. - Dat hoeft niet.
Het is geen schande om dood te gaan.
Iedereen opstaan.
Ik ga besluiten tegen volledige vrijwaring.
Maak alstublieft mijn agenda vrij. En spreek een hoorzitting af voor vrijdag.
Je hebt een dag in een badplaats nodig. - Ik zie niet...
De make over manicure, pedicure, alles.
Van 1 tot 10, hoe is het met jouw pijn?
Zes. - Zes?
Laten we daar voor zorgen. - Heeft u even?
Ze voelt zich vandaag behoorlijk goed.
Deze heldere momenten komen steeds minder vaak voor.
Alle functies vallen nu uit. Het verdedigings- mechanisme van het lichaam is nu nul.
De koorts die Kate krijgt is een infectie van de dialyse.
En dat is niet in haar arm of been, het is in haar bloed.
Het spijt mij, Sara. Dit is het.
We zijn aan het einde.
Dr. Chance?
Wat is er, prinses?
Niet goed, hé?
Nee.
Hoe lang?
Dat is moeilijk te zeggen.
Maar als er niets verandert...
niet te lang.
Niet te lang?
Wat niet te lang?
Zal het pijn doen? - Nee.
Daar zorg ik voor.
Luister, ik wil zulke praatjes niet horen.
Zorg dat je sterk genoeg blijft voor de operatie.
Goed, mama.
Sara, laten we gaan wandelen.
Ik wil je aan iemand voorstellen.
Dit is Miss Swearingen, van de Gezondheidsdienst.
Hoe is het met u? - Hoe is het met u?
Goed, dank u.
Heeft u met de mensen van 'Make a Wish' gesproken?
Wat is dit?
Is dit een kwaliteit van het leven speech?
U zou kunnen overwegen om Kate mee naar huis te nemen.
Zorgen dat ze het gezellig heeft, haar pijn onder controle te houden.
Geen hospice. Wat denk jij, moeten we Kate naar huis halen om te sterven?
Wat wil je dat ik zeg? Het is een optie.
Ik weet dat je naar niemand luistert, maar het is ons werk om het je te vertellen.
Dood hoort bij het leven.
Dat moet u erkennen. - Nee, dat doe ik niet. Wie is dit?
Heeft u met Kate gepraat? Weet u wat zij wil?
Het maakt mij niets uit wat iedereen wil. Wij gaan opereren.
Wat voor operatie? Jij hebt een onwillige donor.
Het ziekenhuis staat het niet eens meer toe zonder een bevel van de rechtbank.
Wij weten wel wat er aan de hand is. - Uw dochter gaat dood.
En misschien wilt u een leuke tijd met haar hebben.
Luister, zuster...
Ik heb het gedaan.
Ik zie er geweldig uit. Niet aanraken.
Ik moet gaan. Ik moet werken.
Mannelijk Vrouwelijk
Weet je dat Minnesota bekend is als 'Het land waar je 10.000 van houdt'?
Montana is veel beter. - Dat wist ik niet.
Waarom ben jij hier?
Gratis cocktails.
Juist, happy hour.
Ik ben Taylor. AML.
Kate. APL.
Zeldzaamheid. - Ja, hé?
Ben jij in remissie? - Vandaag in ieder geval wel.
Chemo? - Ja.
Wat doe jij als je niet hier in het ziekenhuis bent?
Niets.
Aan het wachten op iets waardoor ik terug moet.
Misschien kunnen we dan eens samen iets gaan doen.
Ja, goed.
Mag ik jouw telefoonnummer?
Bedankt.
Bedankt, mama.
Ik ben Taylor. - Sara Fitzgerald.
Leuk je te ontmoeten.
Goed, Taylor. Je kunt gaan.
5-5-5...
0-1...
7-3.
Ik moet gaan.
Ik bel je, Kate.
Wat denk je? - Meisje, die jongen is...
Ik weet het. Denk je dat hij belt? - Ik weet het niet, lieverd.
Ik wilde er even zeker van zijn dat je mij geen nep telefoonnummer gaf.
De bestraling waardoor Kate uiteindelijk in remissie kwam...
verrichte zijn wonder door haar uit te putten.
Taylor Ambrose...
een medicijn van een heel andere soort...
verrichtte zijn wonder. Door haar op te peppen.
Ik denk niet dat we het morgen redden. Vind je dat erg?
Ik neem op. - Hoe is het met jou?
Denk je? En jij dan?
Wie was dat? - Haar nieuwe vriendje. Taylor.
Heeft zij een vriendje?
Ze lezen samen boeken.
Wil je een foto zien? Geef eens, alsjeblieft.
Pas op de kip.
Het is eigenlijk een geweldig joch. Ik mag hem.
Die ziet er goed uit.
Leuk, hé? - Ja.
Dat heb je goed gedaan, Katie!
Wat is er? - Niets.
Ze is thuis.
Ik kan je Cytoxan proeven.
Sorry.
Nee, het is goed.
Ik hou er wel van.
Trouwens...
ze zeiden dat ik weer een terugval heb.
Volgende week begin ik met chemotherapie.
Misschien hoef ik een dosis minder.
Ik vond het heel erg leuk.
Ik ook.
Ben je wakker?
Nu wel.
Hoe was het? Was het leuk?
We hebben gezoend. - Gezoend?
Hoe was het? Seksy, of smerig?
Kwam er veel tong aan te pas? - Nee.
Het was leuk.
Hoe wist je wat je moest doen? - Dat weet ik niet.
Ik heb het gewoon gedaan.
Hij heeft lidtekens op zijn handen...
Van het vechten tegen de ziekte.
Ik kon ze voelen toen we elkaars hand vasthielden.
Is dat raar?
Een beetje alsof we bij elkaar pasten.
Hoe ver ben je al? - Ik ben net begonnen.
Ik wed om 100 dollar dat je het niet redt tot drie uur zonder je koekjes uit te kotsen.
Jij bent walgelijk.
Moet jij niet ergens naar toe? - Nee, nergens.
Wat doe jij hier? Probeer je uit bed te wurmen?
Ik probeer het je te besparen. Hoewel...
Sorry.
Waar heb je het over? Morgen kan ik het zijn. Hier.
Nee. - Vertrouw mij, dat heb je nodig.
Vertrouw mij nou maar.
Geweldige afspraak, hé?
Je had Franse Frietjes gegeten, hé?
Walgelijk. - Jij hebt de weddenschap verloren. Betalen.
Ik heb geen geld. Ik betaal je wel met seksuele diensten.
Nee.
Dat is geweldig. Laten we jouw moeder daar maar naar vragen.
Ga zo door, en jouw volgende afspraak is tijdens het afnemen van beenmerg.
Ik maakte maar een grapje. - Dat hoop ik wel.
Ik haat je. Ik haat je echt.
Dus, het ziekenhuis...
organiseert een bal voor zieke kinderen.
Wel knullig, net een soort van afscheidsbal.
Band, en smoking en punch met bloedplaatjes.
Vorig jaar had ik geen meisje, dus dat was echt dom.
Maar ik dacht...
jij bent een patiënt, ik ben een patiënt. Misschien kunnen we...
samen gaan.
Het is een beetje laag, of niet? - Je lijkt op een banaan.
Ik denk dat het heel mooi is.
Heel bescheiden, en het dekt het decolleté af.
Moet dit bedekt worden?
Kate. - Kom op.
Omdat jij kwaad bent, hoef je dat nog niet op de hele wereld af te reageren.
Ze is een trut. Zag je hoe zij naar mijn lidteken keek?
Misschien vond ze het patroon mooi. - Écht?
Dat is toch kloten. - Het was afschuwelijk.
Weet je wat? Ik ga niet. Ik vind trouwens toch geen jurk.
Denk je niet dat ieder meisje die naar dat bal gaat zich zo voelt?
Dat kan mij niet schelen. Ik wil er gewoon goed uitzien.
Echt heel goed. Eén avond maar.
Wat?
Ben je klaar? - Oké, ik ben klaar.
Vlug, schiet op.
Ze komt naar benenden.
Daar is ze.
Dat is zo mooi.
Ziet ze er niet mooi uit?
Wacht daar. Niet naar beneden komen.
Lieverd, je ziet er zo mooi uit. - Nee, ze ziet er knap uit.
Wacht, kun je nog een keer naar beneden gaan, ik wil jullie...
Ga nog eens naar boven, ik wil je naar beneden zien gaan met je handen...
Kijk deze kant eens op, Taylor. Geweldig. Wacht even.
Ik wil nog een Polaroid nemen. Wacht even.
Kate, mag ik jouw gezicht zien? Geweldig.
Daar. Als jullie willen...
Daar staan. Klaar?
Nog eentje. - Je staat in de weg, lieverd.
Mag ik dat zien? Ga zo staan alsof jullie naar het eindbal gaan.
Laat die corsage eens zien.
Mama, genoeg zo.
Ik moet dit moment vastleggen.
Zie ik er mooi uit, papa?
Ben je klaar?
Veel plezier.
Ik hou van je, papa.
Zullen we hier weggaan?
Ja, waar naar toe? - Ik weet wel wat.
Heb jij wel eens over doodgaan nagedacht?
Niet echt.
Ben jij niet bang?
Nee.
Als ik geen kanker had gehad, was ik jou nooit tegengekomen.
Dus ik ben blij dat ik ziek ben.
Ik ook.
Is alles goed met je?
Ja.
Het is nu al drie dagen, mama.
Hij belt niet terug. Ik laat boodschappen achter, en hij belt mij niet terug.
Hebben jullie ruzie gehad na het bal? - Nee.
Misschien heeft hij het druk.
Misschien moest hij de stad uit en heeft het niets met jou te maken.
We hebben het gedaan, en nu wil hij mij niet terugbellen.
Je hebt het gedaan?
Dat klopt. - Wat bedoel je?
Heb je hét gedaan? - Nee, wat dingen, goed?
Wat voor dingen?
Ik wil er niet over praten met jou. Ik zei het alleen omdat ik kwaad was.
Alice, heb jij Taylor gezien?
Wat?
Ik was er zeker van dat iemand je het gezegd had.
Voor altijd
Hou de bus tegen!
Hou die bus tegen!
Hou de bus tegen, vent!
Verdomme!
Toen ik thuis kwam...
vroeg ik mij af hoeveel problemen ik zou krijgen.
Waarom ben jij nog wakker? - Ik kan niet slapen.
Ik ga de nacht bij jouw zuster in het ziekenhuis doorbrengen. Ga je mee?
Natuurlijk, laat mij alleen...
Ik maak koffie. Pak je spullen maar in.
Is alles goed?
Ja.
Wat?
Mag ik je iets vragen?
Natuurlijk.
Denk jij echt dat je gaat winnen?
Denk je echt dat de rechter de nier van Anna tegen haar wil gaat afnemen?
Er is een precedent.
Hart tegen Brown, Madisson tegen Harrison, Strunk tegen Strunk.
Ik weet. - Ze moeten zich met hun eigen zaken bemoeien.
Waarom? Wat wil je? - Niet zo beginnen.
Wat voor onzin? - Ik ben jouw zuster. Ik sta altijd achter je.
Ik doe wat er maar nodig is.
Ik weet alleen niet zeker of jij het grote geheel ziet.
Welk grote geheel? Zeg het maar.
Ik weet dat het belangrijk voor je is, dat gevoel dat je nooit opgegeven hebt.
Wie ben je, als je niet die idiote moeder bent die vecht voor het leven van haar kind.
Er is een hele wereld daarbuiten en jij ziet er helemaal niets van.
Vroeger of later zal je...
Je moet ophouden.
Je moet het loslaten.
Dat kan ik niet.
Hoe gaat het met haar? - Uitgeput door de dialyse.
Ik wil naar het strand.
Wat zei je lieverd? - Ze wil naar het strand.
Daar heeft ze het de hele dag al over.
Papa, hij is hier.
Tot vijf tellen? Je telt niet.
Je moet tellen. - 1, 2, 3, 4, 5.
Goed, je hebt mij verslagen.
Hoe gaat het met ons meisje?
Ze wil naar het strand.
Het strand?
Dat is misschien geen slecht idee.
Ze zal op het strand niet zieker zijn dan ze hier al is.
Het kan goed voor haar zijn.
Niet te gevaarlijk? - Dat denk ik niet.
Gisteren is ze gedialyseerd en ze heeft tot vrijdag geen behandelingen meer.
Moet ik gewoon zo met haar naar buiten lopen?
Ik ontsla haar voor een dag.
De verzekering keurt dat zeker niet goed...
dus we moeten haar weer laten opnemen via de Eerste Hulp...
maar als ze daar om zeven uur zou zijn...
dan zou ik daar toevallig kunnen zijn om haar te zien.
Eén dag.
Kate is door de mangel gegaan, dus ze zal er niet slechter van worden.
Ik zeg, 'neem dat kind mee naar het strand'.
Haal je spullen. Erin en weer eruit. Eén minuut.
Wat is er aan de hand?
We gaan naar het strand. Pak je bikini.
Wat doe jij... - Mama, alsjeblieft...
Wat doet zij uit het ziekenhuis?
Dat zal haar dood zijn. Geef de sleutels, ik breng haar terug.
Ben je gek? Probeer je haar te vermoorden?
Ik heb met Chance gesproken. - Dat interesseert mij geen donder.
Jij vermoordt haar. Begrijp je dat?
Je vermoordt haar als je haar mee naar het strand neemt.
Kom op, Kate! - Nee, mama! Alsjeblieft!
Kom op lieverd, het is goed. - Nee!
Zie je hoe ze van streek is? - We gaan naar het strand.
Ik bel de politie. - Je gaat je gang maar.
De laatste 14 jaar is alles volgens jouw regels gegaan.
De laatste 14 jaar gingen over haar het leven te redden.
Vandaag gaat het niet over jou. Kate wil naar het strand...
en ik neem haar daar mee naar toe. - Zij zal dood gaan.
En je kunt maar beter meegaan, anders ga ik scheiden.
Een scheiding? Geweldig, die kun je krijgen.
Mama wil scheiden. Kom op, de auto in.
Nee, Anna! - De auto in!
Geef mij de sleutels. Dit is belachelijk. - Hou op.
Hier zul je spijt van krijgen, Brian. Begrijp je dat?
Brian! Kate, je moet terug naar het ziekenhuis.
We kunnen hier niet omheen zonder een hoorzitting?
- Ik ben bang van niet, Edelachtbare. - Huishoudelijke problemen.
Open motie? Testament?
Laten we dan maar beginnen.
De rechtbank roept Dr. Kenny Chow op.
De dokters leken wel een eeuwigheid te praten.
Ze zeiden dat Kate een wonder was.
Ze had niet ouder dan vijf jaar moeten worden.
Ze praten over de psychologische voordelen van donatie...
en hoe het verlies van mijn nier de kwaliteit van mijn leven zou beïnvloeden.
Ze zeiden ook dat niets hun schuld was...
en dat het een heel complex probleem was.
Als het er op aankwam...
dacht bijna iedereen dat ik mijn nier zou mogen houden.
Maar ze zeiden ook dat ik te jong was om de situatie volledig te begrijpen.
En dat niemand zou kunnen zeggen op welke leeftijd ik het wel zou kunnen begrijpen.
Al met al, waren ze net als mij. Aardig in de war.
Kunt u ons één voordeel opnoemen...
dat Anna uit één van deze procedures verkregen heeft?
Ja. Ze heeft haar zusters leven kunnen redden.
De rechtbank roept Brian Fitzgerald op.
Met mij.
Wat is er?
Ik weet niet of ik dit nog langer kan doen, zusje.
Het komt wel goed.
Hoor je mij? Ik beloof het.
Met wie ben je aan het praten? Hallo?
Hoe oud was Anna toen ze ging doneren aan haar zuster?
Ze was net geboren.
Toen ze vijf was, doneerde ze lymfecellen, klopt dat?
Wat houdt dat in? - Bloed geven.
Ging Anna daar mee akkoord? - Nee, ze was vijf.
Dus u heeft haar niet gevraagd of ze de naalden in haar arm konden steken?
Ik vroeg haar, of ze haar zuster wilde helpen, en ze stemde toe.
Echt?
Moesten twee zusters haar niet vasthouden omdat ze zo hard aan het vechten was?
Dus ze stemde niet volledig toe.
Mr Alexander, we zijn alleen. Geen show opvoeren, alstublieft.
Het spijt mij, Edelachtbare, een gewoonte.
Hoe oud was Anna toen ze de volgende keer werd opgenomen?
Toen Kate negen was, kreeg ze... - Dat vroeg ik niet.
Ik wil weten wat er met Anna gebeurde toen ze zes was.
Ze doneerde Granulocyten. - En dat is? Nog meer naalden?
En heeft u aan Anna gevraagd of ze die Granulocyten wilde doneren?
Haar zuster had ze nodig, zij was de enige match.
Maar heeft u het haar gevraagd?
Mrs Fitzgerald, beantwoord alstublieft de vraag.
Nee, dat heb ik niet gedaan.
We hebben er veel over gesproken, maar ik heb niet om haar toestemming gevraagd.
Het volgende was het afnemen van beenmerg.
Kunt u die procedure voor ons beschrijven?
Ze deden naalden in Anna's heupen.
In haar bot? Grote naalden?
Kunt u met uw handen ongeveer aangeven hoe groot die naalden waren?
Een zware procedure. Anna moest daarna opgenomen worden, toch?
Ja. - Hoelang?
Zes dagen. Er waren wat complicaties.
Ik begrijp het.
Als je dat optelt, is het niet zo onschadelijk, of wel?
Het is moeilijk als je dat allemaal zo hoort.
Ik snap het punt niet. De rechtbank weet de medische geschiedenis van de familie.
Van Kate's geschiedenis, Edelachtbare, maar van Anna niet.
Dat klopt. Ga door.
Terugkijkend, en dan alleen rekening houdend met het welzijn van Anna...
is het dan redelijk om aan te nemen dat u hier te ver mee bent gegaan?
Als ik alleen naar Anna's situatie kijk...
ja.
Maar ik moet aan mijn hele familie denken.
Maar Kate komt eerst. - Zij is degene die ziek is.
Dus dit is een voorkeurskeuze situatie?
De gezondheid van het ene kind in gevaar brengen ten koste van de andere.
Waar is de grens? - Voor Kate, is het leven of dood.
Niet voor Kate maar voor Anna, voor haar zijn we hier.
Dat is een strikvraag. Anna is niet de enige in deze vergelijking...
en als we het alleen vanuit Anna's situatie bekijken, dan is het zeker wreed.
Wie wil er gestoken en geprikt worden door naalden?
En u kunt naar mij kijken, en u kunt zeggen hoe afschuwelijk ik ben...
om mijn kind dat aan te doen. En het is ook afschuwelijk.
Maar het is niet zo vreselijk als jouw kind onder de grond te stoppen.
Dus u komt op voor uw familie? - Dat is mijn taak.
En u komt op voor Kate. - Ja.
Maar de echte vraag is...
wie komt er voor Anna op?
Verder niets meer, Edelachtbare.
Mr Alexander, moet uw hond plassen?
Nee, Edelachtbare, maar ik heb misschien pauze nodig.
Niet mogelijk. Ik wil dit vandaag afhandelen. Volgende getuige, alstublieft.
De rechtbank roept Anna Fitzgerald op.
Als u uw dier niet onder controle kunt houden, laat ik hem verwijderen.
Stil, Judge. - Sorry?
Nee, ik had het tegen de hond. De hond heet Judge.
Dat kan mij niet schelen. Ik wil dat hij stil is.
Steek je rechterhand op.
Zweer je dat je de waarheid zal zeggen, en niets anders dan de waarheid?
Vertel alsjeblieft je naam en ga zitten.
Anna Fitzgerald.
Hallo, mama. - Hallo, lieverd.
Wil je ons vertellen waarom we hier zijn?
Waarom je dit doet?
Voor medische gelijkgesteldheid.
Dat bedoel ik niet.
Jij houdt toch van jouw zuster?
Je weet dat zij ziek is. Waarom wil je haar niet helpen?
Wat doe je daar?
Kom op, Kate, laat me naar binnen!
Wat is er aan de hand? Het ruikt hier naar drank.
We hebben een feestje. - Een feestje?
Ja, mijn afscheidsfeestje.
Wat doe je?
Ik wil naar Taylor.
Wat? Nee!
Dus jij bent hier voor medische gelijkgesteldheid.
Juist.
Ja.
En dat is het?
Dat is de enige reden? - Dat is de enige reden.
Weet je dat zeker?
Wacht, alsjeblieft. Mr Fitzgerald, wilt u misschien iets zeggen?
Dat weet ik niet. Valt er iets te zeggen?
Dit is de laatste keer.
Als u hem niet onder controle kunt houden, zal ik hem laten verwijderen.
Ik meen het. Geen woord meer, raadsman.
Gaat u door, alstublieft.
Ik wil verantwoordelijk zijn voor mijn eigen lichaam. - Niet waar.
Ga zitten. - Wilt u dat ik hier iets aan doe?
Nee, laat maar. Het is wel interessant.
Dus jij wilt verantwoordelijk zijn? - Ja.
Het is mijn lichaam. Ik wil zelf de beslissing nemen wat ik daar mee doe.
Nee. Ik ken je, Anna Fitzgerald, en dat is het niet.
Het klopt niet.
Je ontwijkt de vraag nu al een week lang.
'Ik kan het je niet vertellen' 'Sorry', 'Ik wil er niet over praten'.
Je doet of er niets aan de hand is, terwijl jouw zuster in dat ziekenhuis ligt te rotten.
Ik wil het niet meer doen! - Ik geloof je niet.
Je verbergt iets, Anna.
Mensen geven hun nieren aan complete vreemden.
Ga nu maar eens praten, klein meisje. Vertel mij de waarheid.
Dat doe ik. - Nietwaar. En anders ken ik jou niet.
Verdorie, Anna, vertel het hun gewoon.
Houd je kop. - Vertel hun waarom we hier zijn!
Je hebt het mij beloofd. - Wat doen we hier, Anna?
Die mensen zijn zo stom.
Kate wil sterven. - Hou op.
Ze laat Anna dit doen, omdat ze weet dat ze een operatie niet meer overleeft.
Dat is een leugen, Jesse. - Nietwaar.
Kate is stervende, en iedereen weet het.
Je houdt zoveel van haar, dat je haar niet wil loslaten.
Edelachtbare? - Maar het is tijd, mama.
Kate is er klaar voor.
Dat is niet waar.
Dat zou ze mij verteld hebben. - Edelachtbare, ik...
Mama, ze heeft het jou verteld. - Dat klopt.
Heel vaak al. Jij wilde het alleen niet horen.
Mr Alexander!
Toen begreep ik de ware reden pas waarom Campbell Alexander mijn zaak had aangenomen.
Niet om berucht te worden.
Hij had epilepsie.
Hij wist wat het was, om geen controle te hebben over zijn eigen lichaam.
Maak je geen zorgen.
Gewoon een nieuw medicijn om klaar te zijn voor de nier.
Heb jij pijn? - Pijn?
Mijn hele leven bestaat uit pijn.
Dit is het einde, zusje.
Vanaf nu wordt het alleen maar enger.
Mama zal mij in stukjes snijden...
tot ik een kasplantje ben.
2 petrischalen en een elektrisch schok.
Het komt wel goed.
Het is voorbij.
Tijd om te gaan.
Ik wil dat je iets voor mij doet, zusje.
Wat dan?
Jij kunt mij bevrijden.
Weet u zeker dat u de rest van de dag geen vrij wilt nemen?
Nee, edelachtbare, alles is in orde.
Alles voor een pauze, nietwaar?
Anna, officieel...
heb jij Kate verteld dat jij geen donor meer wilt zijn, zodat zij dood kon gaan?
Ja. - En wat heeft zij gezegd?
Mama en papa zullen mij vermoorden. Wat moet ik hen vertellen?
Zeg hen dat jij ook belangrijk bent.
Zeg hen dat jij wil voetballen.
Zeg hen dat jij cheerleader wil zijn.
Die geloven mij nooit. - Jawel.
En weet je waarom?
Omdat het de waarheid is.
Jeetje. - Ik weet het.
Ben je bang?
Nee. Ik weet dat het wel goed komt met mij.
Wat denk je dat er gaat gebeuren?
Ik bedoel, als je gaat?
Ik weet het niet, lieverd.
Maar wie weet...
waar het ook is, misschien kom ik Taylor wel tegen.
Zul je op mij wachten? - Wat?
Als het daar te gek is, zul je dan wachten?
Ik bedoel, hoe weet ik waar ik je kan vinden?
Als je ooit verdwaald of bang bent...
ga dan naar Montana.
Montana? - Ja.
Daar zal ik zijn.
Wat zei zij, Anna?
Ze zei 'bedankt'.
Ik denk dat ik genoeg informatie heb...
maar voor ik besluit, zou ik Kate willen zien, als dat goed is.
Hallo, lieverd. Hoe voel jij je?
Je ziet er goed uit.
Ik heb een boek voor je, over meditatie...
visualisatie, genezend spul. Heel goed voor je.
Blijf vechten.
Je hebt nog veel om voor te leven.
Beloof je me dat? - Beloofd.
Kijk eens wie we daar hebben.
Ik had niets anders te doen.
Het spijt mij.
Weet je wat jij gedaan hebt?
Weet je hoe dapper je bent geweest?
Wie wil er pizza?
Absoluut.
Goed moment. - Ik pak de Pizza.
Ik deel wel uit.
Anna wil een stuk. - Kaas, peperoni?
En Seven Up. Dank je.
Zeg gewoon tegen jezelf dat je beter gaat worden.
Zeg tegen je hersenen om jezelf te genezen en werk eraan terwijl je slaapt.
Ik maak geen grapje. - Ik beloof het.
Het onderbewuste is een heel krachtig iets.
Net als die dame die ik op tv heb gezien.
Zij praatte tegen haar kankercellen en vroeg hen of ze weg wilde gaan.
En uiteindelijk deden ze dat. Ik verzin het niet.
Ga weg, kankercellen. - Precies zo.
Alleen wat oprechter. - En dat verhaal over die gevangene?
Als gevangene 10 jaar moeten zitten, en ze oefenen onzichtbaar golf.
Ze oefenen en dan zien ze dat in gedachte.
Als ze er dan uitkomen, zijn ze golfexperts.
Ik heb gehoord over die moeders met bovennatuurlijk krachten...
die kunnen dan een auto optillen en hun baby redden.
Elke dag gebeuren er wonderen.
Het is waar. Deze wereld is niet alleen gemaakt voor wetenschap en medicijnen.
Er zijn krachtige dingen, die niemand kan begrijpen.
Ik beloof het. Ik zal het boek lezen.
Sorry, iedereen moet gaan. Bezoekuur is voorbij.
Serieus. Naar buiten.
Jongens?
Ik hou van jullie allemaal, maar kunnen jullie naar huis gaan?
Ik heb wat tijd met mama nodig.
Ja.
Kom op.
Wil je niet praten?
Nee.
Ben je kwaad op mij?
Ik ben niet kwaad op jou. Ik ben gewoon kwaad.
Je moet wat rusten.
Je moet sterk zijn voor de operatie.
Ik heb dit voor jou gemaakt.
Wat is het?
Het is alles.
Wij zijn het.
Een beschermengel zal elke dag over mij waken.
Het maakt niet uit hoe ziek ik ben, ik ben nooit alleen.
Weet je nog hoe tante Kelly zich van de trap liet vallen, zodat ik mij beter zou voelen?
Weet je nog dat ik mijn favoriete deken daar mee naar toe nam?
Eerste schooldag.
Ik hou van jou!
Wij zullen wachten.
Je zult altijd mijn vader zijn.
Weet je de bestraling nog? Ik was bang, maar jij bent nooit weggegaan.
Vraag me niet waarom!
Weet je onze reis naar Montana nog?
En dat papa dacht dat de beren mij zouden pakken?
Etenstijd! - Heerlijk!
Dat was een goeie, of niet?
De beste.
Weet je die zomer nog, dat ik naar kamp ging?
Ik was zo bang dat ik jullie zou missen.
Voordat ik op de bus zou stappen...
zei je tegen mij, dat ik aan de linkerkant moest gaan zitten.
Vlak naast het raam...
dat ik dan terug kon kijken, en dat ik je dan daar kon zien.
Ik weet het nog.
Ik krijg nu dezelfde plaats.
Het komt wel goed.
Het komt wel goed, mama.
Ik beloof het.
Die nacht stierf mijn zuster.
Ik zou willen zeggen, dat ze wonderbaarlijk genezen was...
maar dat is niet zo.
Ze hield gewoon op met ademhalen.
En ik zou willen zeggen, dat er iets goeds uitgekomen is...
dat door de dood van Kate, we allemaal door konden gaan met het leven.
En dat haar leven een speciale betekenis heeft gehad.
Zoals, dat ze een park naar haar vernoemd hadden. Of een straat.
Of dat het Hooggerechtshof de wet had veranderd door haar.
Maar dat is allemaal niet gebeurd.
Ze is gewoon verdwenen.
Een klein stukje blauwe lucht.
En we moeten allemaal doorgaan.
Een paar dagen later kreeg ik onverwacht bezoek.
Er is iemand die je wil zien.
Ik heb dit meegenomen voor je.
We hebben gewonnen.
Je moet nog steeds je huiswerk maken, en naar bed gaan als je ouders dat zeggen...
maar je bent nu officieel medisch gelijkgesteld.
90% kans op succes, toch?
91%.
Nou...
ik denk dat ik moet gaan.
Bedankt dat u langskwam Mr A. Het was fijn om u te zien.
Jou ook.
Als je ooit nog iets nodig hebt...
Weet je wel?
Het leven is nu anders.
Er is veel veranderd in de laatste paar jaren.
Mama is weer aan het werk gegaan...
heeft haar praktijk weer opgebouwd...
en verdient nu aardig.
Papa is met vervroegd pensioen gegaan...
en werkt nu met probleemjongeren.
Met Jesse gaat het nog het beste.
Nadat Kate gestorven is heeft hij zijn leven omgegooid.
Hij is terug naar school gegaan...
kreeg een studiebeurs voor een dure kunstacademie in New York.
En zelfs nu we opgegroeid en verhuisd zijn...
gaan we ieder jaar op Kate's verjaardag...
met elkaar op vakantie.
En het is altijd naar dezelfde plek.
Ik zal nooit begrijpen waarom Kate dood moest gaan, en wij allemaal in leven blijven.
Daar is geen reden voor denk ik.
Dood is gewoon dood...
niemand begrijpt dat.
Ik heb eens gedacht...
dat ik op aarde gezet was om mijn zuster te redden.
En op het einde...
kon ik het niet doen.
Ik realiseer mij nu, dat dit het punt niet was.
Het punt was, dat ik een zuster had.
En zij was fantastisch.
Ik weet zeker dat ik haar op een dag zal zien.
Maar tot dan...
gaat onze relatie door.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Suurtje